( ع ) از * ( عَذابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ ) * ، روز قيامت باشد . * ( « فَكَذَّبُوه فَأَهْلَكْناهُمْ إِنَّ فِي ذلِكَ لآيَةً ) * . . . * ( الرَّحِيمُ » ) * معناى اين آيات روشن است . بحث روايتى در كتاب كمال الدين و روضه كافى ، با ذكر سند روايتى از ابو حمزه ثمالى از ابى جعفر محمد بن على باقر ( ع ) آورده ، كه در ضمن آن فرموده : نوح ( ع ) خبر داده بود كه خداى تعالى پيامبرى مبعوث مىفرمايد به نام هود و او قوم خود را به سوى خداى عز و جل مىخواند و مردم او را تكذيب مىكنند ، و خداى تعالى ايشان را به وسيله باد هلاك مىكند ، پس زنهار كه هر يك از شما او را درك كرد از تكذيبش بپرهيزد و به وى ايمان آورد و حتما پيرويش كند ، چون خداى تعالى او را از عذاب باد نجات مىدهد . نوح ( ع ) به فرزندش « سام » سفارش كرد كه با اين وصيت در رأس هر سالى تجديد عهد كند ، سام اين كار را مىكرد ، و آن روز را در هر سال عيد مىگرفتند و آن روز را در انتظار روزى كه هود مبعوث شود به سر مىبردند . همين كه خداى تبارك و تعالى هود را مبعوث فرمود ، به علم و ايمان و ميراث علمى گذشتگان و نيز به اسم اكبر و آثار علم نبوت ، كه نزدشان بود نگريستند و ديدند كه هود پيغمبر است و پدر بزرگشان نوح ( ع ) به آمدن وى بشارتشان داده ، پس به وى ايمان آورده و تصديقش نموده پيرويش كردند و از عذاب باد نجات يافتند ، اينجاست كه خداى تعالى مىفرمايد : « وَإِلى عادٍ أَخاهُمْ هُوداً » و نيز مىفرمايد : * ( « كَذَّبَتْ عادٌ الْمُرْسَلِينَ إِذْ قالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ هُودٌ ألا تَتَّقُونَ » ) * « 1 » . و در مجمع البيان در ذيل جمله * ( « آيَةً تَعْبَثُونَ » ) * گفته است : يعنى چيزهايى كه به آن احتياج نداريد و نمىخواهيد در آن منزل كنيد ، بلكه تنها عبث و لهو و لعب شما را به ساختن آن وادار كرده . و گويا ساختن بنايى را كه از آن بىنيازند عبث خوانده - اين را عطاء از تفسير ابن عباس روايت كرده - مؤيد آن خبرى است كه از انس بن مالك رسيده كه گفت : روزى رسول خدا ( ص ) بيرون شد و در راه قبه اى ديد ، پرسيد اين چيست ؟ اصحابش

--> ( 1 ) كمال الدين ، ج 1 ، ص 213 ، ح 2 . و روضه كافى ، ج 8 ، ص 113 - 115 ، ح 92 .